ದೇವರು

ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಜ್ಜಿಯೂ ಕಾರ್ತಿಕ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು  ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ವ್ರತ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಏನೇನು ಫಲಗಳು ಸಿಕ್ಕಿತು ಅಂತ ಓದಿ

ಒಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಜ್ಜಿಯೂ ಕಾರ್ತಿಕ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು  ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ವ್ರತ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ದೊರೆತ ಫಲಗಳು.

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ವಯಸ್ಸಾದ ಅಜ್ಜಿ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಅವರು ವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಾದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಬಂದು ಒಂದು ಬಟ್ಟಲಿನಲ್ಲಿ ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯೊಬ್ಬಳು ಹೆಂಗಸು ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ ಹುಟ್ಟಿತು. ಈ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಕರೂ ನಮ್ಮವರು ತಮ್ಮವರು ಎಂದು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸಹ ಈ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ತಿನ್ನಲು ಪೊಂಗಲ್  ಸಿಗುವುದು ಎಂದು.

 

 

 

ಒಂದು ದಿನ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಜ್ಜಿಯೂ  ಗಂಗಾ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ನದಿಗೆ ಹೋದರು. ಹಿಂದಿನಿಂದ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಭಗವಂತನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಆ ಅಜ್ಜಿಗೆಂದೇ ಒಂದು ಬಟ್ಟಲಿನಲ್ಲಿ ಪೊಂಗಲ್ ನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ಹೊರಟು ಹೋದನು.ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಆಕೆ ಪೊಂಗಲ್ ಇರುವ ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು ಸಹ ಮನೆಯ ಹಿಂದೆ  ಬಿಸಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಳು.ಕಾರ್ತಿಕ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಟ್ಟಲನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವಳು ಉಪವಾಸವೇ ಇದ್ದಳು.ಅಂದಿನಿಂದ  ಅಜ್ಜಿಯೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು  ಶುರು ಮಾಡಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಂದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಅದೇ  “ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು ನನ್ನ ಪೊಂಗಲ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪೊಂಗಲ್ ನ ಬಟ್ಟಲು”.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವಳು ಹೆಂಗಸು ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು ಬಿಸಾಕಿದ ಕಡೆ ಒಂದು ಗಿಡ ಬೆಳೆಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಟ್ಟವು. ಒಂದು ದಿನ   ರಾಜನು ಆ ದಾರಿ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಆ ಹೂವುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಆಗ ರಾಜನು  ಅವುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅರಮನೆಯೊಳಗಿರುವ ರಾಣಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ರಾಣಿಯೂ ಅದರ ವಾಸನೆಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಲೇ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಗರ್ಭವತಿಯಾದಳು. ಇದರಿಂದ ಇಬ್ಬರ  ಸುಂದರವಾದ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟಳು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ  ಸುಂದರವಾದ  ಬಾಲಕರಾಗಿ ಬೆಳೆದರು. ಅವರು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಏನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಹಾಗೆ  ಏನು ಸಹ  ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬೇಟೆಗೆಂದು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವ  ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದಳು.ಆಗ ಅಜ್ಜಿಯು ಪುನಃ ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು “ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು ನನ್ನ ಪೊಂಗಲ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪೊಂಗಲ್ ನ ಬಟ್ಟಲು” ಎಂದು ಈ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಈ ಇಬ್ಬರು ಬಾಲಕರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ “ನಾವೇ ನಿಮ್ಮ ಪೊಂಗಲ್ , ನಾವೇ ನಿಮ್ಮ ಬಟ್ಟಲು” ಎಂದು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಅವರು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಜ್ಜಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಬಾಲಕರು ಸಹ ಪಾದೆೇ  ಪದೆೇ ಇದೇ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

 

 

 

ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನ ಕಿವಿಗೆ ಹೇಗೋ ಈ ವಿಷಯ ಮುಟ್ಟಿತು. ಆಗ ರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ  ಅವನಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟಿತು ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಆಯಿತು. ಈ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಯಾರ   ಬಳಿಯೂ ಏನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ .ಆದರೆ ಈ ಅಜ್ಜಿಯ ಬಳಿ ಮಾತ್ರ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ?  ರಾಜನು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ರಾಜ ಮಹಲಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆಸಿ  ಹೇಳಿದನು. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಯಾರ ಜೊತೆಗೂ ಏನೂ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ?

ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದರೂ ಮಹಾರಾಜ ನನಗೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ಸಹ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನು ನನಗೆ ಒಂದು ಬಟ್ಟಲಿನ ತುಂಬಾ ಪ್ರತಿದಿನ ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು  ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಗಂಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೊಂಗಲ್ ನ  ಬಟ್ಟಲು ಮತ್ತು ಪೊಂಗಲ್ ಎರಡು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೆಂದು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಸಹ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ . ಆಗ ಈ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹೆಂಗಸು ಪೊಂಗಲ್ ಅನ್ನು ಬಿಸಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಳು.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಿಡ ಬೆಳೆದು ಅದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಟ್ಟವು ಅವನ್ನು ರಾಜನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ರಾಣಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೂ. ರಾಣಿಯು ಅದರ ಸುವಾಸನೆಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಲೇ ರಾಣಿ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವತಿಯಾಗಿ  ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು. ನಾವೇ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ನಾವೇ ಅವರು ಆ ದೇವರು ನಿಮಗೆಂದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಅಜ್ಜಿಗೆ ಈ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ  ಉಳಿಯಲು ಹೇಳಿದನು.ಈ ಕಾರ್ತಿಕ  ಮಹಾರಾಜನು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೆೇಲೆ  ಅಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಹಾರಾಜನು ಕೂಡ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿದನು ಕಾರ್ತಿಕ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಈ ಅಜ್ಜಿಗೆ  ಅರಮನೆಯೇ ದೊರೆಯಿತು.

 

 

copying or reproducing the above content in any format without approval is criminal offence and will be prosecuted in Bengaluru court © ಸುವರ್ಣಾನುಡಿ

Click to comment
To Top